Στο κάτω- κάτω, για τα "κατόπιν ενεργειών μου" και τον παλαιοκομματισμό υπάρχουν οι Αυγενάκηδες και οι Κεγκέρογλου...

Βαρδάκης- ηγουμενίδης

Πραγματικά, μέρα με τη μέρα, απογοητεύομαι με τη δράση κάποιων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο. Και επειδή τα πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους, η αναφορά είναι για τους Σωκράτη Βαρδάκη και Νίκο Ηγουμενίδη. Φίλοι και δυο, πιο φίλη όμως η αλήθεια. Κι ακόμα υψηλότερη αξία, οι αρχές του κάθε ανθρώπου και το συμφέρον του τόπου.

Προφανώς ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, μετατρέπει τους βουλευτές ενός αριστερού αλλά και κυβερνώντος κόμματος, σε εκπροσώπους μιας παλιάς και απορριπτέας πρακτικής, αυτής του "κατόπιν ενεργειών μου"... Ξέχασαν ότι οι βουλευτές δεν είναι κόμμα, δεν αποτελούν κάτι άλλο από τους εκπροσώπους της κοινωνίας, του λαού και έχουν εκλεγεί με συγκεκριμένες πολιτικές οριοθετήσεις. Στρατιώτες, με μεγαλύτερες ευθύνες από τους υπόλοιπους, κι όχι απλά παράγοντες που πήραν γαλόνια. Άλλωστε, στην περίπτωση αυτή, τα γαλόνια δεν έχουν ισοβιότητα, εκτός από τον προσδιορισμό του "τέως" που ακολουθεί κάποιον μέχρι το τέλος...

Σπεύδει ο ένας να ανακοινώσει τι έγινε από το υπουργείο, ποια έργα χρηματοδοτεί, ακόμα κι αν δεν έχει σχέση με αυτά, για να μείνει στον αναγνώστη η εικόνα ότι είχε κι αυτός βάλει το χεράκι του... Ή, σε άλλες περιπτώσεις, να γράψει πολύ καθαρά ότι η δική του η παρέμβαση έφερε το αποτέλεσμα. Ούτε οι ανάγκες, ούτε οι κοινωνικοί αγώνες, ούτε άλλες προσπάθειες...

Απαντά ο άλλος με συσκέψεις εκπροσώπων φορέων, σα να είναι ο ίδιος κάποια αρχή ή κόμμα... Χωρίς να δρα στο πλαίσιο ενός αριστερού κόμματος, στην πραγματικότητα.

Και έτσι συνεχίζεται εδώ και καιρό η ιστορία, ξεχειλίζοντας το ποτήρι.

Ξέχασαν ότι το "κατόπιν ενεργειών μου" έρχεται από το βάθος του χρόνου και εκφράζει μια πολιτική που και διέφθαρε και κατέστρεψε τη χώρα και την κοινωνία.

Αν συνεχίζουν να λειτουργούν όπως κάποτε ο Κεφαλογιάννης ο πρεσβύτερος ή ο νεώτερος, ή σήμερα, όπως ο Λ. Αυγενάκης και ο Β. Κεγκέρογλου, τί διαφορά έχουν από αυτό το απορριπτέο παρελθόν και τη λογική που πρέπει να έχει ένας αριστερός, είτε πολίτης είτε πολιτικός, είναι αυτός;

Πώς και γιατί οι ίδιες πρακτικές του παρελθόντος πιστεύουν ότι υπηρετούν το νέο, το προοδευτικό, την αριστερή προσέγγιση στην πολιτική;

Κι ακόμα μια ξεκάθαρη κουβέντα από το Candianews: επειδή δεν επιθυμούμε να κάνουμε αναπαραγωγή τέτοιων απαράδεκτων αντιλήψεων, να στηρίζουμε τον παλαιοκομματισμό και τον παραγοντισμό, ούτε να χρησιμοποιούνται αναρτήσεις για να κοσμούν τα προεκλογικά φυλλάδια κανενός, όσο επιλέγουν να εφαρμόζουν αυτές τις παρακαλούνται να διαγράψουν το συγκεκριμένο μέσο από τις λίστες αποστολής των ανακοινώσεών τους. Μην κάνουν και τον κόπο να στέλνουν, δηλαδή. Άλλωστε η μεγάλη πλειοψηφία των μέσων μπορεί πολύ άνετα να φιλοξενεί αντιλήψεις του "παλιού κόσμου", άρα θα βρουν πρόθυμους να προβάλλουν και τις δικές τους παλαιοκομματικές αντιλήψεις.

Ας καταλάβουν ότι στην αριστερά, ακόμα και στις νέες συνθήκες στις οποίες πλέον η αριστερά είναι κυβερνώσα και άρα πρέπει να μάθει να το κάνει και αυτό (πέρα από το να διαμαρτύρεται και να καταγγέλλει, να μάθει και να παράγει, να δημιουργεί, ακόμα και στις πιο ασφυκτικές συνθήκες), ο αριστερός πολίτης, άρα και ο ψηφοφόρος, έχει  αίσθηση της έννοιας της συλλογικής αποστολής και δράσης.

Ας καταλάβουν ότι οι αριστεροί πολίτες - που δεν είναι απλά ψηφοφόροι ή κυνηγοί ρουσφετιών- έχουν άλλη αίσθηση για την έννοια της πολιτικής και των πολιτικών αλλά και του ρόλου τους.

Ας καταλάβουν ότι κάποιοι προϋπήρξαν στην αριστερά σε σχέση με σημερινούς αξιωματούχους, χωρίς να διεκδικήσουν ή να διεκδικούν αξιώματα. Είναι αριστεροί από φύση και θέση, κι όχι γιατί προσδοκούν σε κάτι για τον εαυτό τους. Άρα, απορρίπτουν αυτό που εκείνοι κάνουν.

Όταν θα κατανοήσουν αυτές τις βασικές αντιλήψεις που έχει ένας πολίτης της αριστεράς, και κυρίως την έννοια του κοινωνικού δικαίου, μπορεί και εκείνοι να καταλάβουν πόσο έχουν ξεστρατίσει και πόσο πήραν λάθος το δρόμο...

Αλέκος Α. Ανδρικάκης